In gesprek met domina Guda Borger-Koetsier

Anders dan ooit tevoren is aan de PKN ­gemeente van Surhuizum nu een vrouwelijke predikant verbonden. Een domina als voorganger in de Doarpstsjerke, die oorspronkelijk de Antoniuskerk heette. Ze woont, samen met haar man, niet zoals eerder in de pastorie aan de Doarpsstrjitte, maar in een riante woning aan de Mûnefinne, die tot pastorie is omgedoopt. “Om te beginnen”, zegt mevrouw Borger, “vind ik het prima dat ik als dominee wordt aangesproken en mag, wat mij betreft, de vrouwelijke  aanspreektitel domina wel achterwege worden gelaten”. Samen met een oudere broer en een jongere zus - helaas de familie ontvallen- woonde de kleine Guda de eerste vijf jaren van haar leven op de boerderij van haar vader. Gezien het feit dat deze boerderij aan de noordzijde van onze hoofdstad was gelegen, is ze een geboren Amsterdamse. De voortgang van de tijd noopte haar vader echter om met zijn werk als boer te stoppen. Het geheel was te klein en moest daarom worden opgeheven. Maar al zijn het herinneringen uit haar prilste jeugd, ze maakte mee hoe koeien werden gemolken en kalfjes werden geboren. 

Onder de rook van Amsterdam vond haar vader een andere betrekking. Ze verhuisden naar Monnickendam waar ze naar de basisschool ging. Voor haar middelbare schoolopleiding toog ze echter weer naar Amsterdam, waar ze, leergierig als ze was, thuiskwam met een Atheneumdiploma.   “Maar”, vertelt ze, “toen ik vervolgens klaar was met mijn opleiding diëtetiek, vond ik nergens een werkplek. Meer kans zou ik daartoe hebben als ik me zou bekwamen in de verpleging. Ik volgde daarom de zogeheten A-opleiding in het inmiddels bekende, maar nu gesloten Slotervaartziekenhuis. Later volgde ik in het Antonie van Leeuwenhoekhuis nog een éénjarige opleiding oncologie en heb daar zes jaar gewerkt”.

Vanaf haar jeugd was mevrouw Borger betrokken bij een kerkelijke gemeenschap in Monnickendam. In de tijd dat ze als diaken betrokken was bij het werk van de kerkenraad, groeide de interesse voor theologie. Zodanig zelfs dat ze opnieuw een studie oppakte. Iemand uit haar naaste omgeving had haar namelijk aangeraden in die richting te gaan studeren. “Niet heel vanzelfsprekend naast mijn baan als verpleegkundige”, zegt ze zelf hierover, “maar het feit dat ik vanaf die tijd vrijwel altijd nachtdiensten draaide, gaf me de gelegenheid om overdag colleges aan de universiteit te volgen”. In 1995, zeven volle jaren later is deze studie voltooid. Maar mevrouw Guda Borger-Koetsier stelt zich dan nog niet beroepbaar als predikant. Ze heeft in de voorgaande jaren Guus Borger leren kennen en is in 1992 getrouwd. Samen gaan ze in Amsterdam wonen, in een flat, 8 hoog aan de rand van de Bijlmer.

Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Mevrouw Borger blijft studeren totdat ze in 2006 haar promotiestudie theologie heeft afgerond. Het proefschrift waarop ze is gepromoveerd heeft als titel: Verzoening tussen God en mens in Christus. Theologiehistorisch onderzoek naar de opvattingen in het twintigste-eeuwse Nederland. In 2010 neemt ze een beroep aan van de Hervormde Gemeente Musselkanaal-Mussel in de provincie Groningen en wordt dominee. Opnieuw een tijd van leren, maar nu in de praktijk van een kerkelijke gemeenschap waarin van alles in beweging is. Ruim zeven jaar later komt er een beroep uit de PKN gemeenten van Surhuizum en Jistrum. Zo is het gekomen dat het al weer bijna een jaar geleden is dat domina Borger inwoner is geworden van ons dorp en - voor 75% van haar werktijd - voorganger van de PKN gemeente van Surhuizum. In de hoop voor iedereen in het dorp van betekenis te mogen zijn.

Harmen Scheepsma

Foto’s: Djoeke Postma-de Jong

surhuzum.nl multimedia
surhuzum.nl multimedia